O Blog de Editorial Galaxia
Out 13

Un Galeúsca reivindicativo

Autor: Francisco Castro | | Categorías: Xeral |

Celebrado esta fin de semana en Arantzazu

Como cada ano, celebrouse, desta volta en Arantzazu (Euskadi) o encontro anual de escritores galegos, vascos e cataláns, nesta ocasión reunidos durante tres días para reflexionar arredor dos grandes retos aos que se enfrontan as literaturas dos países con linguas minorizadas.


Entre as distintas conclusións das xornadas, os escritores participantes, das tres linguas, decidiron sumarse ás distintas accións reivindicativas da nosa lingua, ao tempo que reflexionaron arredor dos distintos asuntos que, como colectivo, son do seu interese: as campañas de fomento da lectura, a socialización e visibilidade da produción editorial na súa lingua, os dereitos de autor…


Pola banda galega participaron o seu presidente, Cesáreo Sánchez Iglesias, a secretaria da AELG, Mercedes Queixas Zas, e os escritores e escritoras, críticos, xestores culturales, Antía Otero (vicepresidenta), Fran Alonso, Alfredo Ferreiro, Marcos Sánchez Calveiro, Eva Moreda, Dores Tembrás, Armando Requeixo, Antón Riveiro Coello, Laura Caveiro, Rexina Vega e Francisco Castro.

1 Resposta de “Un Galeúsca reivindicativo”

  1. 1
    Alfredo Ferreiro:

    Como membro da delegación da Asociación de Escritores en Lingua Galega síntome orgulloso do compromiso e a perspicacia dos meus compañeiros e compañeiras a prol das letras galegas.
    Unha aperta fraterna para tod@s.

Deixa unha réplica

Debes cubrir o campo de texto coas letras e numeros aqui expostos: primeiro un 6 despois M despois Y despois pon a  5 agora Z

A opinión de

    Tino Santiago

    30/07/10

    Tino Santiago
    Onde chega a TV

    Onde chega a TV as cousas non volven ser como antes. Por exemplo, a natalidade diminúe, o que é unha condición indispensable para o desenvolvemento. Un Ministro de Familia da India asegurou que era o mellor método anticonceptivo porque : “cando acaben as series, estarán demasiado cansos para manter relacións sexuais”. O certo é que a natalidade baixaba pero non por esgotamento senón por imitación: as “heroínas” das series teñen poucos fillos, moitas estudan e mesmo mandan en empresas.
    As veces onde chega a TV medran as reivindicacións de igualdade entre mulleres e homes; foi o caso da serie turca Noor: a trama xiraba ao redor da historia dun matrimonio novo no que o home apoiaba as aspiracións profesionais da muller. Mesmo onde chega a TV, as veces, hai menos posibilidades de comezar unha guerra; en Irán o mellor aliado da paz con Israel foi “Un xiro de 0 graos” que contaba a historia dunha especie de Schindler, que lles daba pasaportes aos xudeus para poder escapar.
    A TV é un monstro con moitas caras, unhas abominables pero outras moitas axudan a cambiar o mundo… para ben.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Héitor Mera

Por que non aprendo?

Arquivos

Temas


Útimos Posts


Últimos Comentarios