O Blog de Editorial Galaxia
Nov 25

Branco 15 (por Manuel Darriba)

Autor: administrador2 | | Tags: , | Categorías: Balcón de libros |

Máis tensión

O meu amigo escritor aguanta a respiración ao outro lado da liña telefónica.

_¿Dis que escribiches catro capítulos en dúas horas? _pregunta con dificultade_. Serán curtos, supoño.

_Pse. ¿Palabras ou caracteres?

O meu amigo bufa.

_Déixao. Estás nun erro. Non se pode escribir tan rápido. ¿Sabes o que súo eu para producir un folio ó día? Claro que eu son un escritor profesional. E un perfeccionista!

_Vale, vale… Eu non son un escritor profesional, pero non me conformo con calquera cousa, entendes?

O meu amigo garda silencio.

_E de que estás a escribir, se se pode saber? _pregunta, mastigando cada palabra.

_Da vida. A vida en xeral, con todas as súas… complicacións.

O meu amigo ri.

_Algo autobiográfico? Queres aburrir aos teus improbables lectores?

Non contesto. Esta charla estase a poñer tensa. Penso que vou colgar.

_Outra cousa _di rapidamente_. ¿Quen son os teus personaxes? ¿Que lles pasa?

_Nin puta idea _digo; e colgo.

Deixa unha réplica

Debes cubrir o campo de texto coas letras e numeros aqui expostos: primeiro un C agora un 9 o seguinte e un l o seguinte e un 5 o seguinte e un y o seguinte e un F despois pon a  7

A opinión de

    Tino Santiago

    30/07/10

    Tino Santiago
    Onde chega a TV

    Onde chega a TV as cousas non volven ser como antes. Por exemplo, a natalidade diminúe, o que é unha condición indispensable para o desenvolvemento. Un Ministro de Familia da India asegurou que era o mellor método anticonceptivo porque : “cando acaben as series, estarán demasiado cansos para manter relacións sexuais”. O certo é que a natalidade baixaba pero non por esgotamento senón por imitación: as “heroínas” das series teñen poucos fillos, moitas estudan e mesmo mandan en empresas.
    As veces onde chega a TV medran as reivindicacións de igualdade entre mulleres e homes; foi o caso da serie turca Noor: a trama xiraba ao redor da historia dun matrimonio novo no que o home apoiaba as aspiracións profesionais da muller. Mesmo onde chega a TV, as veces, hai menos posibilidades de comezar unha guerra; en Irán o mellor aliado da paz con Israel foi “Un xiro de 0 graos” que contaba a historia dunha especie de Schindler, que lles daba pasaportes aos xudeus para poder escapar.
    A TV é un monstro con moitas caras, unhas abominables pero outras moitas axudan a cambiar o mundo… para ben.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Héitor Mera

Por que non aprendo?

Arquivos

Temas


Útimos Posts


Últimos Comentarios